In Memorandum

Vic Deckx

Zo’n vrolijk mens, zo grappig. Echt Vic, met U kon je lachen. Hoe kan zo’n goed hart het nu begeven?

Als toeristenclub hebben wij enkel maar goede herinneringen aan u. Er waren al eens misverstanden, maar die wimpelde u met een lach van de baan.

Honderd, neen tweehonderd procent heb jij je ingezet voor de club. Altijd was je bereikbaar en zou je helpen. Het was je hobby, je uitlaatklep. 

Tientallen anekdotes kunnen we vertellen, het was altijd lachen en plezier maken, maar het bleef sportief. Als het al eens stiller werd in de groep, omdat we moe waren, werd er dikwijls gevraagd: “ Is de Vic er nog bij?”

Monick, voor U en uw familie, maar ook voor ons, is dit een groot verlies. Hij was altijd bezorgd om “ons Monickske”, zijn kinderen en sinds kort ook zijn kleinkinderen. 

Je allerlaatste fietstocht…

Het was zo een mooie dag, zulk een mooie tocht; een laatste training voor Frankrijk, waar je zo naar uitkeek… Het heeft niet mogen zijn. 

Vic, het ga je goed, de Heggestoempers zullen je missen…

 

Vaarwel vriend